Κυριακή, Οκτώβριος 04, 2009

Αρρώστιααααα

Χώρος καραντίνας για τους πληχθέντες της γρίπης των πουλερικών (ορνίθων) ...


... στον αντίποδα βρίσκονται οι ασθενεις που βρέθηκαν θετικοί στον ιο των χοίρων

Τετάρτη, Σεπτέμβριος 23, 2009

Φιλοτιμο

Το φιλότιμο δεν μεταφράζεται σε καμία γλώσσα και διάλεκτο παγκοσμίως και ο λόγος είναι ότι μόνο στην Ελλάδα πάσχουμε τόσο φριχτά από την έλλειψη του. Η έννοια της ανθρωπιάς, οικουμενικά επαρκεί και συνοψίζει επακριβώς το σύνολο του "ορθού" και καλοσυνάτου χαρακτήρα. Ενίοτε και του μαλάκα.

Τελειώνω ρε κουφάλες που θα μου πάτε...

Παρασκευή, Ιούλιος 17, 2009

Banana

Τρίτη, Ιούνιος 02, 2009

Same old shit

Γιατί ακολουθεί προειδοποιητικό σήμα πριν από την προβολή των πολιτικών διαφημίσεων; Για να απομακρύνουμε τα πα ιδία από την τηλεόραση; Ακολουθούν εικόνες σοκαριστικής ανειλικρίνειας και ξεδιάντροπου θράσους, παρακαλούμε απομακρύνετε το βλαστάρι σας από τον τηλεοπτικό σας δέκτη.

Δευτέρα, Μάρτιος 30, 2009

Χρόνια πολλά μωρό μου….

…για τα γενΑΘΛΙΑ σου! 25 συναπτά έτη βαραίνουν τους ώμους μου από αύριο, δεν είναι και λίγα, δεν τα λες όμως και πολλά, τα σημάδια τους είναι κάτι παραπάνω από εμφανή μια ή άλλη. Το μαλλί αραιώνει, οι ρυτίδες εξαπλώνονται κάτω από τα μάτια, τα πνευμόνια συγκρατούν πλέον πάμπολλα στρώματα πίσσας και νικοτίνης, οι αντοχές μειώνονται μέρα με την μέρα, η σκέψη αδυνατίζει, η υπομονή εξαντλήθηκε και το νεύρο με το οποίο γεννιόμαστε όταν βγαίνουμε από την μήτρα, χαλαρώνει και αφήνει πεδίο ελεύθερο στον συμβιβασμό και στην ανεκτικότητα. Εν συντομία, το εγχείρημα πέτυχε, σκοτώσατε και σε μένα το παιδί που ήμουν. Τέλος η κάθε μορφής αθωότητα, τέλος η προσμονή, η έκπληξη και το μυστήριο. Πανικός και αβεβαιότητα σε κάθε έκφανση της καθημερινότητας, έγινα ο τυπικός 60άρης εικοσιπεντάχρονος της γενιάς μου, δεν περιμένω τίποτα και δεν έχω όρεξη και για τίποτα. Είμαι η σημαία της σήψης και της παρακμής που παράγει ο χρόνος και η κώλο-κοινωνία. Προσκυνήστε με ακόλουθοι μου, εγκλωβιστήκαμε στα σκατά και στο χωροχρόνο, σκατοχωροχρόνος.

221ΚΣ.

Τρίτη, Φεβρουάριος 10, 2009

Τέλος άδειας

Γάζα, δεκαεξάχρονος νεκρός Αλέξης, Βατοπέδι, αγρότες στον Πειραιά και στα μπλόκα, μια κυβέρνηση σε πλήρης σύγχυση και αποδιοργάνωση, εναέριες παραβιάσεις, διάβρωση ψυχής, αγαμίες, μοναξιές, Έβρος-Αθήνα, Αθήνα-Έβρος, φύγε, έλα, φύγε, G3A3, φάκελοι εξαρτήσεις και τα ρέστα, πόσο να αντέξει αυτό το έρμο το κεφάλι… Είμαι τελείως έξω από τα νερά μου, πάντα ήσουν θα μου πεις, ε είμαι περισσότερο τώρα τι κοντράρεις και συ;

Κόντρα ξύρισμα, κούρεμα και πάλι στο γιδόγυρω από αύριο. Τα κεφάλια μέσα πάλι, Αθήνα πάλι όποτε. So long.

Τρίτη, Φεβρουάριος 03, 2009

Return

Βρίσκομαι 26.000 πόδια πάνω από το έδαφος και τρώω μπισκότο με καρύδι πεκάν και αυτό είναι πολιτισμός. Με πιάνει δέος πάντα με τις πτήσεις (και με τα πεκάν), κάθομαι και παράθυρο και χαζεύω από ψηλά το σύμπλεγμα των φωταγωγημένων λεωφόρων, μου θυμίζουν νευρικές απολήξεις στο σύστημα ενός ηλεκτρονικού ανθρώπου. Δεν υπάρχουν βέβαια ηλεκτρονικοί άνθρωποι (ακόμα), ελάχιστη σημασία έχουν όλα αυτά, τροχοί κλειδώνουν, πατάνε χάμω και σφαδάζουν από τον πόνο. Είναι γεγονός. Είμαι σπίτι μου.

Τρίτη, Ιανουάριος 06, 2009

Happy new year

Καλή χρονιά ρε πουστόνεα, μια ζωή και σήμερα

Σάββατο, Δεκέμβριος 06, 2008

Ε.Σ

Δεν υπάρχει λογική, χρόνος και αξιοπρέπεια, τα πάντα ανυπόστατα, ένα άσχημο όνειρο μα κάποια στιγμή αντιλαμβάνεσαι ότι είναι πραγματικό. Η προσωπικότης θεωρείται αμελητέο χαρακτηριστικό για τον οπλίτη και οι μέρες κυλούν βασανιστικά αργά για σένα και για τα αδέρφια σου.

Απαλεψιές σε όλο τις το μεγαλείο. Θέλω να ξυπνήσω σε έναν χρόνο από τώρα παρακαλώ

Κυριακή, Νοέμβριος 09, 2008

Goodbye and thanks for all the fish

Έλεγα να γράψω ένα αποχαιρετιστήριο μήνυμα για φίλους και γνωστούς... Περιττό το βρίσκω τελικά, το έγραψαν πριν από 10 χρόνια οι Active Member για μένα



Σας χαιρετώ λοιπόν με μια βαθιά υπόκλιση σεβασμού. Δεν είμαι μόνος σίγουρα, μου πήρε απλά καιρό να καταλάβω κάτι που μου φαντάζει τόσο προφανές τώρα: Τον πόνο σου τον λες παντού, λίγοι τον αντιλαμβάνονται και κανένας δεν τον νοιώθει. Είναι ολόδικος σου, φυλακτό για να σε προσέχει.

Φιλιά, τα λέμε όποτε και αν :)